คุณสมบัติและข้อกำหนดของเนื้อหาซอฟเจลคืออะไร?

แคปซูลอ่อน สามารถเติมน้ำมันหรือยาเหลวหรือสารแขวนลอยต่างๆ ที่ไม่ละลายเจลาตินได้ และยังสามารถเติมยาที่เป็นของแข็งได้อีกด้วย นอกจากนี้ยังเป็นเรื่องปกติที่จะเติมสารแขวนลอยยาแข็งลงในแคปซูลอ่อน และอย่างน้อยผงยาในนั้นก็จะต้องกรองด้วยตะแกรง 80 ตาข่าย ควรเพิ่มสารกระจายตัวหรือ PEG400 ของสารแขวนลอยด้วยสารแขวนลอย สารแขวนลอยที่เติมสำหรับฐานที่เป็นน้ำมันคือส่วนผสมพาราฟิน 2-10% และ PEG6000 1-15% มักใช้สำหรับฐานที่ไม่เป็นน้ำมัน ในกระบวนการอัดเป็นก้อน จำเป็นต้องมีการกวนอย่างต่อเนื่อง ซึ่งช่วยเพิ่มความแม่นยำในการโหลดและรักษาความสม่ำเสมอของเนื้อหาภายใน 1-2%

(1) เนื้อหาที่ละลายน้ำได้
เนื้อหาที่ละลายน้ำได้ต้องอาศัยเทคโนโลยีการกระจายตัวของของแข็ง สารเชิงฟังก์ชันสามารถทำเป็นผงได้โดยการทำให้แห้งแบบเยือกแข็ง โดยกระจายตัวใน PEG โดยมีน้ำหนักโมเลกุล 400-4000 เพื่อสร้างเป็นสารละลาย จากนั้นเคลือบด้วยเจลาตินเพื่อสร้างแคปซูลอ่อน แคปซูลนิ่มที่ทำจาก PEG400 มีกระบวนการทำให้แห้งค่อนข้างเร็ว หากเวลานานเกินไป แคปซูลจะแตก และหากสั้นเกินไป แคปซูลนิ่มจะรั่วในระหว่างระยะเวลาการเก็บรักษา นอกจากนี้ PEG400 ยังส่งผลต่อการแข็งตัวของเปลือกยาง โดยการเพิ่มกลีเซอรอลหรือโพรพิลีนไกลคอล 5-10% สามารถลดความแข็งและปรับปรุงผลกระทบของน้ำของ PEG400 บนเปลือกยางได้ หากใช้ PEG600 หรือ PVP30 2% หรือ 3% แทน PEG400 จะสามารถป้องกันการเสื่อมสภาพของโซลตามอุณหภูมิที่ต่ำกว่า 40°C ได้

(2) ปริมาณที่ไม่ละลายน้ำ
ไม่ละลายในน้ำมันยาน้ำ น้ำมันพืชที่ใช้กันทั่วไป กระจายและละลายและเพิ่มสารลดแรงตึงผิวหรือสารเพิ่มประสิทธิภาพการดูดซึมอื่น ๆ เพื่อทำแคปซูลนิ่ม ยาในนั้นจะถูกกระจายไปในน้ำมันในสถานะโมเลกุล และเฟสของน้ำมันในร่างกายเกิดจากสารออกฤทธิ์ที่พื้นผิว มันสามารถก่อตัวเป็นอิมัลชันได้เองและเข้าสู่กระแสเลือดผ่านทางน้ำเหลือง ซึ่งไม่ได้รับผลกระทบจากการส่งผ่านครั้งแรก จึงส่งผลให้มีการดูดซึมที่สูงขึ้น การใช้สารลดแรงตึงผิว เช่น พอลิกลีเซอรอลเอสเตอร์และซูโครสเอสเตอร์เพื่อทำแคปซูลอ่อนสามารถให้ประสิทธิภาพสูงและมีความปลอดภัยสูง ตัวอย่างเช่นการดูดซึมของ erythromycin stearate หลังจากเติม polyglycerol ester ก็สูงกว่าการเตรียมทั่วไปเช่นกัน สูงกว่าหลายเท่า